เรามักแอบรัก ไม่ ควรใช้คำว่าแอบชอบมากกว่า เพราะชีวิตเราไม่ได้รักใครคนนั้นขนาดนั้น เรามักจะแอบชอบอยู่ไกลๆ ไกลๆ จนวันนึงเรากล้าที่จะบอลแล้วเราก็บอกออกไป เค้าคนนั้นมักจะยิ้มรับ และบอกขอบคุณทุกความรู้สึกของเรา แต่กลับไม่มีเค้าคนใด ที่ยินดีจะคิดเหมือนที่เราคิด เรารับได้ เข้าใจ และยอมรับ เราเป็นแบบนั้นในที่สุด เราชอบใคร เราจึงกล้าบอก กล้าพูด เพราะเรารู้ผลลัพธ์ที่พึงเกิดดี แต่ตอนนี้เรากลับกลัว เราเหนื่อยกับทุกผลลัพธ์ เรารู้ผลตอนจบจนเราไม่อยากจะเริ่ม ตอนนี้เรา..คงไม่อยากชอบใครอีก เพราะแม้เค้าจะยิ้มรับคำบอกกล่าวของเรา แต่ความผิดหวังที่เรามีก็ยังคงอยู่ ผิดหวังมาก หรือ น้อยนั้นตอบได้ยาก เฮ้อ ตอนนี้ เราก็ชอบคนคนนึง และคิดว่าอีกไม่ช้าเราจะบอกเค้า เราจะบอก แม้รู้คำตอบดี แต่หลังจากนี้เราคงไม่กล้าเริ่มใหม่อีก มันเหนื่อยไปที่จะเริ่ม ถ้ารู้ดีว่าตอนจบไม่สวยงาม
Filed under: Everyday | Leave a Comment »